viernes, 27 de septiembre de 2013

As Mascotas De Quinto

 As Miñas Ninfas
 As miñas mascotas son dúas ninfas, paxaros orixinarios de Australia, onde forman grandes grupos. Ás veces soltámolas no salón e empezan a voar dun lado a outro, aínda que teñen un voo algo torpe.
El é gris, con pintiñas brancas e amarelas. Ela é branca tirando a amarelo, e os dous teñen coloretes na cara.
Viven nunha gaiola branca e azul e comen alpiste que o meu pai vai mercar á tenda.
Os dous son moi pequeniños porque un ten un ano e o outro ten oito meses.
Eu ensineilles a dicir algunhas palabras e encántalles xogar no seu columpio de madeira.
Adrián López Fernández 5º B


Thor, O Meu can
O meu can é un pastor alemán ao que lle gusta moito que o mimen e o coiden ben. Chámase Thor e ten sete anos. Vive na casa dos meus avós. Cando me tumbo
ven e lámbeme a cara e faime moitas cóxegas. Non lle gustan as pelotas e se intentas darlle unha, el, vaise. Cando o imos lavar temos que atalo coa correa, se non escapa e non hai quen o pille. Ah! Outra cousa á que lle ten medo o meu can son os fogos das festas. O pobre non sabe onde meterse. Nunca entra na casa, sen embargo cando escoita fogos aínda que sexan lonxe métese debaixo da mesa. Cantos medos ten o meu can!
Carlos Rodríguez Viéitez 5º B

As Miñas Tartarugas
Ola, son Irea e vouvos contar a historia de margarida e Chispiña, as miñas tartarugas.
Margarida é moi tranquila pero Chispiña non. Ela non para quietiña. As dúas, cando ven a comida póñense coma tolas e soben encima unha da outra para ver quen chega antes.
Chispiña come dúas gambas a cachiños e algunhas veces intenta saír do acuario pero Margarida ponse no oco das palmeiras e xa queda alí a durmir.
Miña nai cámbialle a auga e eu lávoas e xa van listas para comer.
A min gústanme as miñas tartarugas!
Irea Torres Fontán 5º B

Piquito De Oro
Fai dous anos decidín que quería ter un gato ou un can como mascota, pero no piso non os podiamos ter, entón elexín un paxaro. Un día a miña nai e mais eu fomos á tenda de animais e mercamos unha ninfa, un paxaro que ven de Australia. Ao chegarmos á casa púxenlle un nome especial: "Piquito de oro" como o do conto.
Piquito ten o corpo cuberto de plumas grises e brancas e a testa de cor amarela. Na súa faciana ten unha cousa especial, unhas fazulas alaranxadas e unha fermosa moña.
Tódalas mañás érgome e doulle o almorzo e cando veño da escola, Piquito ponse a berrar emitindo sons que parecen dicir o meu nome.
Cando vai durmir déitase onde lle botamos a comida.
A súa comida favorita é o panizo, tamén come semente e chíflanlle os graíños.
Cando quere ir á fiestra berra. Nós abrímoslle a gaiola, ela sae voando e fala coas pombas.
Esteban Carballido Campo 5º A


O Meu Can Coli
O meu can chámase Coli e ten 5 anos, naceu o 31 de octubre do 2007. É de cor marrón e o pelo teno un pouco longo, por iso, meu pai córtallo de vez en cando .
Regaloume Ángel, un amigo de meu pai. Cando veu para a miña casa tiña un mes, e era moi pequeno.
O día que o fomos buscar tiñamos unha comida na casa de meus avós, e era tan pequerrecho que miña tía Ana meteuno no bolsillo do maldilón e mentras comiamos Coli durmía.
Meu pai tróuxoo para a casa para que a miña irmá Carmen deixara de terlle medo ós cans, pero aínda lles ten medo, aínda que agora un pouco menos.
Coli ten a súa casa no xardín, é verde e fíxoa o meu pai.
Todos os días Coli anda solto polo xardín e xoga comigo porque é moi cariñoso e moi xoguetón.
Agora teño ganas de ter outro can para que teña con quen xogar. Teño que convencer a meu pai para que lle pida outro a Ángel .
Alicia Piñeiro Pardo 5ºB

Tortuig, A Miña Tartaruga
Teño unha tartaruga femia chamada Tortuig. É moi lenta e pequena, mide aproximadamente 5 centímetros, e aínda que a súa cuncha é moi dura, pesa moi pouco.
Vive nun acuario pequeno que ten unha pequena pedra para que suba nela, e catro palmeiras de decoración.
Come gambas pequeniñas e na auga hai que botarlle unha pedra de calcio, que é boa para a cuncha.
Téñoa desde hai dous anos e as miñas irmás e mais eu estamos moi contentas coa nosa tartaruga.
Sandra Rodríguez Torres 5º B


O Mellor Can Do Mundo
A miña mascota é un can chamado Cuqui. É peludo, de cor beige, moi cariñoso e moi listo. Gústalle moito durmir na súa cama de palla e aínda máis pasear coa súa irmá Luna. Gústanlle os mimos de todo o mundo cando o seco, e non lle gusta que o bañen.
Come pouco, bebe moito, dorme moito e móvese pouco.
É a clase de can que lle gusta a todo o mundo porque ladra pouco. É cariñoso e cando se trata de defenderme el é sempre o primeiro.
Encántame cando ladra porque parece que me quere dicir algo. O outro día estabamos xogando e Cuqui non paraba de ladrar porque escapara unha galiña.
Cando xogamos el corre de arriba a baixo detrás miña. Encántame o meu can e caime moi ben, e creo que eu a el tamén lle caio bastante ben.
Cuqui é o mellor can do mundo!
Nuria López Rey 5º A

O Meu Peixe
A miña mascota chámase Nemo, é de color laranxa e ten os ollos negros.
A Nemo gústalle facer moitos brincos na pecera, semella un golfiño.
Cando alguén se achega, el sobe ata a superficie e abre a boca coma se tivese fame, e se lle fas caso está a comer todo o día.
A min gústame moito velo e reláxame moito. Que bonita é a vida dun peixe!
Pablo Dopazo Lois 5º A


O Meu Mellor Amigo: Lord
Unha tarde do mes de xuño, de camiño á casa, miña nai e mais eu oímos un sonido como se alguén chorara. Eu díxenlle a miña nai que o son viña dunha bolsa. Fun mirar e dixen:
- Pero se é un cachorro!
- Hai que chamar á canceira, engadiu miña nai.
- E non podemos quedar con el?
- Está ben, pero telo que coidar!
Como aínda era pequeno, eu, tiña que darlle o biberón ata que se foi facendo máis grande, tanto que xa me acompañaba ao cole xunto coa miña nai. Ah! E como xa sabedes chámase Lord!
Álvaro Calvo Lesende 5º A

Sol, Un Gato Solitario
O meu gato chámase Sol. Vive en Campañó na casa da miña avoa, el so, xa que ela faleceu hai nove meses. Ás veces imos xunta el para darlle de comer. Un destes días vimos que tiña unha ferida e non sabemos onde foi, ou se foron os cans do viciño.
Sol é de color negro, e de noite non se distingue, salvo polos seus ollos que son amarelos. 
Non lle gustan os ratos, prefire xogar con eles e, como a maioría dos gatos, tenlle medo aos cans e gústalle andar ao seu ar.
Recíbenos sempre con moita alegría. É moi cariñoso e gústalle moito que o acariñen, sobre todo na cabeza.
En definitiva, a Sol, querémolo moito!
Alba Mira Barreira 5º A


Frida, A Miña Mascota
Eu teño unha mascota que se chama Frida. É tan grande que asusta aos nenos. 
É unha cadela de raza Pastor Alemán e ten 8 anos.
Frida é moi forte, pero tamén moi cariñosa e sempre quere que xoguemos con ela. 
Cando o meu avó vai ver as galiñas ela tamén vai porque as quere comer.
A ela gústalle a froita e come peras, caquis e mazás.
Matilda C. Rodríguez Carballo 5º B


A Miña Tartaruga
Un sábado de verán fomos a Portugal a unha feira. Era moi grande e miña nai estaba vendo os zapatos. Meu pai fartouse de esperar e fomos dar un paseo.
Vimos un posto de animais, eu quería unha tartaruga e meu pai comprouma.
Cando ao final chegamos á casa a tartaruga metémola na súa peceira e gustoulle.
Ao día seguinte levanteime, fun vela e decidín poñerlle un nome: Lluki.
Pasaron os días e foi collendo confianza. Agora a miña tartaruga está hibernando e só fai durmir e ás veces comer.
Diego Santiago Martínez 5º B

lunes, 23 de septiembre de 2013

As Novas Aguias De Lume

¡Ola!!!!!
Aquí estamos As Novas "Aguias De Lume". Somos os rapaces e rapazas de 5º B do CEIP Manuel Vidal Portela de Pontevedra.
A nosa Profe Mary Carmen falounos do blogue. Nós estivemos a ver todo o publicado polas anteriores Aguias de Lume e gustounos moito. Elas, no seu voo de dous anos, chegaron a conseguir algo máis das 30.000 visitas. Nós, queremos coller o relevo e continuar co blogue e co seu bo traballo. Desexamos facelo tan ben coma elas e conseguir novos lectores. Mais tamén queremos que os anteriores lectores sigades aí. Moitas grazas e a ver se vos gusta o que publiquemos!!! Esperamos os vosos comentarios!!!!!
Kedus José Dueñas Ramallo, Alicia Piñeiro Pardo e Diego Santiago Martínez 5º B
CLICAR AQUÍ E VER MÁIS FOTOS DAS NOVAS AGUIAS DE LUME 

martes, 3 de septiembre de 2013

Hasta Siempre Aguias De Lume 2011-2013!

Y ya está aquí septiembre. Un mes en que alcanzamos las 30.000 visitas, gracias a vosotros que, después de casi dos años, continuáis ahí. Pero este septiembre es también un mes en que comenzaremos otra nueva etapa de nuestras vidas.
Pero no penséis que nos olvidamos de lo que hemos vivido hasta ahora. Nuestro corazón permanecerá siempre aquí con todos vosotros. 
¡Hasta Siempre! Aguias De Lume 2011-2013

miércoles, 26 de junio de 2013

Palabras Para Nuestra Profe Mary Carmen

Querida profe:
Nosotros queríamos agradecerte el esfuerzo que has impuesto en nuestra enseñanza. Contigo hemos aprendido, no sólo lo escrito en los libros, sino el modo en que con una sonrisa, todo era más fácil.
Nos enseñaste a ser respetuosos y a saber manejarnos por el mundo.
Muchas gracias por haber hecho de nosotros una buenas e inteligentes personas, y recuerda que aunque no estés presente ya tienes una parte de nuestros corazones ocupada para SIEMPRE.
Te agradecemos tu esfuerzo por compartir tus conocimientos que nos has enseñado estos dos años y te agradecemos la paciencia que tuviste cuando no entendíamos algo. Gracias profe y aunque nos vayamos ¡NUNCA TE OLVIDAREMOS!  
¡6º B por siempre!!

viernes, 21 de junio de 2013

Despedida Á Nosa Escola

Este venres 21 de xuño é o noso último día na escola e estamos moi tristes porque é o momento no que nos separaremos algúns de nós. Tamén estamos contentos xa que comezan as vacaciónes de contado e rematan os exames por unha boa tempada. 
Despois destes dous anos acudindo á nosa cita con todos vós queremos deixarvos o noso corazón: unha mostra do noso amor.
Nicolás Regueira Piquenque  e Joel Moreira Fernández 6º B

Palabras De Emoción

Y hoy que nos vamos del cole son tantas las emociones  tenemos tanto que decir... Aquí quedan nuestras palabras, nuestros sentimientos de estos años juntos.... 6º B


Un Bico e Unha Aperta moi Grande Para Todos.

martes, 18 de junio de 2013

Nuestro Primer Y Último Baile En El Cole

Este sábado ha sido uno de los más emocionantes de nuestra vida. ¿Y sabéis por qué? ¡Era el día del festival!
Cuando llegamos nos pusimos a ensayar. Tuvimos que hacerlo sin música pues no teníamos donde enchufar el CD....¡Qué nervios! ¡Algunos hasta teníamos teníamos náuseas!
Cuando nos tocó a nosotros salir a la pista nos quedamos casi petrificados, casi no podíamos movernos y ni veíamos por donde teníamos que entrar. Y cuando ya nos encontramos sobre el escenario, parecía que toda la presion caía sobre nosotros y que nos íbamos a quedar allí fosilizados.
Pero desde el momento en que comenzó a sonar la música, empezamos a movernos por el escenario ligeros como plumas. Mientras actuábamos sabíamos que el público estaba allí, delante y alrededor nuestra, pero los nervios nos cegaban y apenas podíamos verlos. Eran una niebla espectante y sin rostro, pero acechándonos con sus cámaras igual que ojos que todo lo ven.
Cuando llegó la pose final cotinuábamos muy nerviosos y con piel de gallina, pero los aplausos del publico nos dibujaron una sonrrisa de oreja a oreja en nuestras caras y salimos de la pista muy satisfechos.
 Y todavía oyendo los aplausos y los gritos de bravo, allá fuimos corriendo a abrazar a la profe Mary Carmen.
 Y aquí os dejamos el vídeo de nuestro baile:
 
Antón Freire Barcia y Dalila E. García García  6ºB
CLICAR AQUÍ Y VER MÁS FOTOS DEL BAILE 

lunes, 17 de junio de 2013

Ana Frank, La Voz Del Holocausto

Esta es nuestra visión de Ana Frank, la niña judía que con su diario se convirtió en la voz del Holocausto.
CLICAR EN LA FOTO PARA VER LA PRESENTACIÓN POWER POINT DE JOEL:

Y esta es la visión de Aldara:
Ana Frank nos dejó el relato de su sufrimiento y de la causa que lo motivó. Esperamos que estos hechos jamás se repitan.
Joel Moreira Fernández y Aldara Fernández Fernández 6º B 

viernes, 14 de junio de 2013

La Penúltima Mirada Al Cole

Y ya está llegando el tiempo de irnos del cole y elegir música para el baile de fin de curso... Y esta es la elegida:  "Don´t You Worry Child" ... La escogimos porque significa " no te preocupes, chico! Nos identificamos con esta música porque es como si nos tranquilizara para ese momento que nos espera, el de tener que marcharnos del cole...
Y, como decíamos, se acercan los días de ensayar... todos estamos muy ansiosos y nerviosos aunque nos salga bien pues... Cada vez nos sale mejor!! Y eso es porque en los ensayos cada uno pone todo lo mejor...
Ofrecemos nuevos pasos para la coreografía, quitamos y ponemos... Tenemos días buenos y otros no tan buenos, ya que en esto del baile y de actuar somos principiantes! en los ensayos ocurren todo tipo de incidencias, surgen lesiones, tenemos choques, sufrimos caídas, aparece algún que otro enfado y algún lloro, pero sobre todo, muy frecuentemente estallan las risas!
Nuestra profe Mary Carmen siempre nos dice que tenemos que sonreir y estar contentos... Pero nosotros no podemos evitar que la tristeza ronde por los ensayos ya que este es nuestro primer baile, pero también es nuestro último baile en el colegio...
Para la actuación nos apuntamos la casi totalidad de la clase, 23 de los 25 que somos, y ahora que ya está todo decidido resulta que para el día de la actuación Sandra Y Helena, que estuvieron siempre ahí desde el principio, no pueden estar porque tienen una importante competición deportiva fuera de Pontevedra... ¡Ay, qué pena!!!!!!
Y también está la parte importantísima del vestuario, y, después de mucho pensar decidimos ir de lo más sencillo con camiseta blanca, pantalón vaquero, corto para las chicas, y "converses" en los pies...
Y ya mañana es el gran día... A ver cómo nos sale!!!!! Estamos todos atacados de los nervios... Pero la Profe Mary Carmen nos recomienda: SIN STRESS!!!!"
  Helena Pascual Tajes, Sandra Quiroga Y Aldara Fernández Fernández 6º B
VER AQUÍ MÁS FOTOS DE LOS ENSAYOS