martes, 5 de junio de 2012

Somos Poetas: Nuestras Greguerías y Aleluyas



El delfín saltarín
llega hasta el fin.

La estrella de mar
siempre oye este cantar.
Aarón Loira García 
 5º B
Las estrellas me iluminan 
en la noche   por el camino 
de la verdad.                                     
                            
María Loira Recuna 5º B  


Las nubes parecen
ágiles caballos
galopando con trote ligero.

Las llamas del amor
se avivan más   
cuando un sentimiento
es mutuo.

El rumor del agua
me murmulla
palabras tristes.

La tierra se viste de diversos colores
para días especiales.

Las estrellas son los anillos perdidos
de los corazones partidos.
Aldara Fdez Fdez 5º B

Conduciendo mi camión
iba escuchando una canción.

Las flores de mil colores
son mis buenas sensaciones.

Siempre que miro el sol
alguien marca un gol.

La amistad
es la prueba de mi bondad.
Laura García García 5º B


La cigüeña es muy bella
pero cuando se enfada se pone fiera.

Los pájaros de mi calle cantan,
cuando el sol se levanta.             

En mi jardín,
de cada flor
sale un color.

Gracias al amor,
mi corazón
ya no tiene más dolor.

Cuando te pones a pensar,
tu mente haces brillar.
Dalila E. García García 5º B




Gandulear
es mejor que estudiar.

Con entusiasmo
voy a estudiar
para poder mejorar.
Eduardo Lores Baamonde 5º B
 





Cuando piloto mi avión,
siento latir
alocadamente mi corazón.

Las olas del mar
me traen las caracolas,
desde la más absoluta profundidad
Carmen Iglesias Limeres 5º B



Los  radios  de  mi  bicicleta
son como los rayos  de  sol
y  cuando  voy  en ella
me iluminan hasta el fin.

La bola de cristal
cuando la pongo frente al sol
pone alegría en mi corazón.

Como soy un payaso,
no me hagas caso.

Cuando piloto mi avión
me pica el aguijón del sol.

Mi corazón no late,
y, entonces, ya estoy  derrotado y acabado.
Uxío Tobío Juan 5ºB

 
Ayer nadé en el río
y hacía mucho frío.

Anoche vi un gran árbol
que parecía
estar hecho de mármol.

Me quedo  dormido                            
con las estrellas
cuando por la ventana
las veo tan bellas.


Me quedo atontado con las flores
y todos sus hermosos colores.

El sol es una gran bola
que desprende felicidad.
Me gustaría investigarlo
¿No tienes curiosidad?
Joel Moreira Fernández 5º B

Los rayos son los brazos de la tormenta
que tocan el suelo sin ningún temor.

Las nubes son trozos de algodón
que protegen al sol
cuando se le parte el corazón.

Las gotas de lluvia
son las lágrimas de las nubes
que paran de caer
cuando el sol las va a consolar.

El amor es un sentimiento
que descansa y duerme
en mi corazón.
Javier González Carballo 5º B



La araña teje su tela 
para que las moscas             
se queden quietas en ella.
Andrea Novoa Martínez 5º B





El melón
me hace palpitar
cada vez más
el corazón.             

La pelota cuando bota
siempre da la nota.

Las amigas brillan
como la purpurina.

Cuando veo las flores
mi mundo se pinta de colores.

Si crees en la fantasía
vives en un mundo de alegría.
Helena Pascual Tajes 5º B

Las máquinas de fotos
son aparatos
que graban tus sentimientos.
 
Las dulces campanadas del corazón
son los compases que te hacen vivir.  

Los cuervos aparecen
con el traje de muerte
de los animales...

Las flores, con sus vivos colores
son grandes enemigas
de los dolores.

La luna es la sustituta del sol
cuando tiene partido el corazón.

Las estrellas son la  brújula de la luna
que por el cielo oscuro la ayudan a moverse.
Antón Freire Barcia 5º B


Mi padre tiene una moto
y en ella yo monto
para ir a la montaña.
José Martínez Vilas 5º B


Las nubes son algodones de azúcar
escapados de la feria.

Una flor es el símbolo,
que guía a mi corazón.

Las poesías son soldaditos
que guían  mi vida.

Las gotas de  lluvia son
las lágrimas del sol
cuando entristece.

La luna y el Sol
son pareja,
pero nunca salen
juntos de fiesta.
El arco iris es la inspiración
de una vida en color. 
Sara Mirón Caldas 5º B


La luna es una flor
que en el espacio nació.
Juan Antonio Otero Valladares 5º B 


En el cielo vi una estrella
que brillaba
como una bailarina muy bella.

Cuando me levanto veo el amanecer,
a la luna triste
y al sol correr.

Los cisnes empiezan a bailar
cuando el sol se pone a brillar.

Se ríen los corazones
cada vez que les pones
colores de las  flores.

Se me escapó el globo
y se me convirtió en un lobo.

Isabel Recarey Benito 5º B



El mar azul
y las olas transparentes
hacen que mi día sea
tan maravilloso como tú.
Almudena Lorenzo Ríos 5ºB





Las estrellas son
como una decisión
de mi corazón
que me iluminan                         
cuando no está el sol.

La luna y el sol
son los padres del girasol.
Anxo Vidal García 
5º B






¡Qué bonita es la puesta de sol,             
cuando la veo desde mi balcón!

La Luna que está ahí arriba
es una pelota que se me escapó un día.
Nicolás Regueira Piquenque 5º B




La primera flor de primavera
es la que algún día será una estrella.
Sandra Quiroga Fortes 5ºB



Las cebras son animales      
que tienen los huesos negros
y el alma blanca.                       

Cuando me pongo a pensar
el sol ilumina
mis pensamientos. 
Tomás Rodríguez Durán 5ºB





El Sol es como una pelota
de baloncesto
grande y brillante
que se escapó de mi casa
y no la puedo alcanzar.


Las estrellas son pequeñas luciérnagas  
que iluminan las oscuras noches
desde que me quedé sin ti. 
Jorge Iglesias Acuña 5ºB

viernes, 1 de junio de 2012

¡Cuida La Amistad!

La Amistad: Una Dulce Responsabilidad
Me cuenta mi padre que cuando él era estudiante  tenía un póster en la habitación que decía: " La amistad es una dulce responsabilidad".
La amistad verdadera es aquella que hay que cuidar día a día para que deje de ser frágil y se convierta en algo duradero, rígido y por lo que luchar.

No hay que ser ingenuo para pensar que aquellos que te pasan la mano por la espalda para quedar bien contigo, te den la razón aunque ellos creen que no la tienes. Esos no son tus verdaderos amigos sino que son gente que simplemente quieren quedar bien contigo.
Por eso cuando los amigos de verdad tienen problemas y queremos ayudarles a solucionarlos deberemos de ser ingeniosos para ayudarles a afrontarlos de la mejor manera y no decirlo de una forma violenta. Para ellos somos sus verdaderos amigos, pero nunca sin dejar de decirles la verdad.
Isabel Recarey Benito 5º B

 La Amistad Frente A Todo
Una de las cosas más bonitas que te pasan en la vida es la amistad.
Para no perder tu amistad no debes ser rígido, hay que perdonar los errores porque todos los cometemos.
Cuando una persona quiere que te enfades con tu amigo y te dice algo malo, no seas tan ingenuo y confía más en tu amigo, porque la amistad es para siempre y no es tan frágil como parece y así la fortaleces.
 Los amigos pueden ser más o menos listos, más o menos buenos, más o menos ingeniosos... Pero lo que realmente importa es lo que hay dentro de su corazón.
Dalila E. García García 5º B

 Lo Que Importa Es La Amistad
Si alguien es ingenuo pensando que no se necesita a los amigos, está muy equivocado.
Los amigos te ayudan por muy difícil o frágil que sea la situación. Te consuelan rápidamente cuando estás triste con una ingeniosa frase y puedes confiar en ellos en todo momento.
Además, también te diviertes jugando con ellos y a veces te ríes hasta quedarte rígido con sus bromas.
En fin, tener amigos es un gran tesoro que nunca derrocharás.
Joel Moreira Fernández 5º B


La Amistad Se Va rompiendo
La amistad es muy frágil. Se puede tener una amistad de años, y en un momento, romperse en añicos como un cristal. Tienes que ser muy ingenioso para cultivarla y hay que echarle mucha imaginación, buen humor, generosidad y comprensión.
Y si piensas que puedes mantener una amistad sin fisuras, para toda la vida, eres un ingenuo.
Puedes verlo como una cuerda rígida que se va rompiendo con el tiempo, pero que si la cuidas, puede ser muy duradera.
 Aldara Fernández Fernández 5 º B

La amistad que nos une
Mi amigo Pedro es un poco ingenuo. En su casa hay un cuadro muy delicado y frágil que ha construído él en su colegio. Yo, muy ingenioso, a veces le ayudo a hacer sus trabajos de manualidades.
El otro día esculpimos una estatua rígida de escayola. Entonces fuimos a un museo a enseñar nuestra valiosa obra. Y aunque os parezca increíble, al final nuestra estatua salió por la tele.
Nicolás Regueira Piquenque 5ºB


La Amistad Verdadera
La amistad es muy frágil. No se puede ser muy ingenuo, si no se rompe toda una amistad. Tampoco hay que ser rígido. Hay que ser bueno con los amigos. Algunas personas fingen que son amigos de alguien, sólo por lo que tiene. Eso no es ser amigo. Hay que ser más listo y darse cuenta de que fingen. Pero por encima de todo tener un amigo... ¡Es lo más bonito del mundo!
Jorge Iglesias Acuña 5º B




La Amistad Es Lo Primero
Guay! Gritaba yo cuando acababa de recibir mi primer 10. La única que me felicitó fue mi amiga Paula, y me comentó que lo enmarcara con mucho cuidado, porque el folio es frágil.
Esa misma tarde, la invité a mi casa, comimos unas pizas y... Mi examen desapareció!!! Yo pensé que había sido ella, y en ese momento me enfadé, porque ingeniosa, lista y rígida como un palo ella nunca había sacado 10. Me sentí muy ingenua porque siempre me lo creo todo, pero de repente, ella me dijo:
- No me gustaría perderte, eres mi mayor tesoro.
Y comprendí que ella tenía un corazón tan grande, que sería incapaz.
El examen sigue sin aparecer, pero lo que me importa es que sé que ella no lo cogió.
Sara Mirón Caldas 5ºB

El Viaje De La Amistad 
Una tarde de verano, estando de viaje, en el hotel me encontré con una pandilla. Estaba formada por cuatro amigos: Pablo que era el más ingenioso de los cuatro, Marta que era la simpática y los dos gemelos Martín y Pedro.
Marta como era tan simpática siempre nos hacía reír con cualquier cosa. Una vez hizo de insecto palo y se puso muy rígida. En cambio Martín era muy frágil. Cada vez que le decías algo que no le gustaba se ponía a llorar y su hermano Pedro estaba siempre feliz ...
Pablo era un ingenuo así que se creía todo lo que le dijeran... Era una cosa fuera de lo normal...
Laura García García 5ºB

jueves, 31 de mayo de 2012

Un Fin De Semana Muy Deportivo

Este último fin de semana de mayo, algunos de nosotros hemos competido en varios deportes:

Helena participó en el primer torneo "Amizade" de gimnasia rítmica celebrado en el Pabellón Municipal De Los Deportes De Pontevedra, con su club Treboada, en la categoría de  individual alevín compitiendo en la modalidad de aro. En su ejercicio individual quedó de 4ª y con el conjunto infantil consiguieron nada más y nada menos que la 1ª posición llevándose a casa la medalla de oro.


El equipo de Nicolás, el Marcón Atlético, perdió 1-2 contra El Portero 2000... Pero eso sucedió por culpa del árbitro, que pitó una falta inventada a favor del  equipo contrario.

 El equipo de Uxío en un partido de padel celebrado en Monteporreiro consiguieron mantener la 3ª posición en la tabla clasificatoria.


Antón, en el torneo de La Cruz Roja , celebrado en el pabellón de los deportes de Pontevedra, se clasificó de 3º pero así mismo por culpa del árbitro, que le dio a su contrincante un punto, técnicamente un kaisheet... que no había merecido en absoluto porque ni siquiera el aire llegó a rozar la cabeza de Antón... Pero así es la vida del deportista...


                              

Anxo en el  torneo de balonmano "Príncipe Felipe" con su equipo quedó  2º consiguiendo la medalla de plata y también una copa con la figura de un jugador de balonmano lanzando el balón.





Tomás participó con su equipo de rugby: El rugby Club Pontevedra en el torneo Internacional de rugby celebrado en Vigo consiguiendo el primer puesto por el gran esfuero realizado por todo el equipo.


Y hasta nuestra profe Mary Carmen se atrevió con una caminata de 50 km que se celebra en Allariz todos los años y que es conocida como la Andaina de Allariz.



Helena Pascual Tajes, Nicolás Regueira Piquenque, Anxo Vidal Garcia, Antón Freire Barcia, Uxío Tobío Juan, Tomás Rodríguez Durán 5º B


Y hoy, en el apartado musical  os dejamos "La Valse D´Amélie", que es el fondo musical de la actuación de Helena con el aro. ¡Que la disfrutéis!
 

miércoles, 23 de mayo de 2012

Encontro Musical Con Pesdelán

O mércores 16 de maio vímonos sorprendidos cunha actuación do grupo musical  Pés de Lán.
Todos os cursos, ademais de asistir á actuación, tiñamos que interpretar unha canción. A nosa, a de 5º B era "O Pingacho" e fomos os últimos en actuar!
Tamén estivemos ensaiando outra canción chamado O Baião, que despois bailamos xunto con todo a escola.
Gustounos moito Pesdelán e tamén estivemos encantados de participar bailando, ao igual que o resto da escola... E cando remataron non deixamos de pedir: Outra!, Outra!
Pero xa non había tempo para máis!... Ao marcharmos, algunhas persoas tiveron a sorte de que lles firmaran un autógrafo na libreta!
Aldara  Fernández Fernández, Isabel Recarey Benito e Javier González Carballo 5º B 

VER AQUÍ TODAS AS FOTOS DA FESTA 

martes, 22 de mayo de 2012

Celebración Das Letras Galegas

Neste mes de maio, como sabedes estamos a celebrar o Día das Letras Galegas.
Este ano dedícase ao autor Valentín Paz Andrade. Durante días estivemos a realizar actividades como cñecerer a súa biografía, ler os seus poemas, inventar poesías...
E con ese motivo, o martes día 15 de maio, no patio, tivemos unha celebración conxunta na escola. Alí limos as poesías gañadoras de cada clase. Da nosa, foi Aldara a elixida e recibiu de agasallo un libro titulado "Os cabalos do meu tío" e tamén recibiu un diploma xunto con Sara que quedou 2ª e Dalila que quedou 3ª. 
Foi divertido porque tamén lemos os chistes gañadores en cada nivel e escachamos coa risa. Da nosa clase interpretouno Joel, xa sabedes... Aquel chiste de san Antoniño e a figura de chocolate...
Javier González Carballo, Isabel Recarey Benito e Aldara Fernández Fernández 5º B
VER AQUÍ TODAS AS FOTOS 

martes, 15 de mayo de 2012

Un Día Moi Poético E Chistoso

Neste mes celebramos o Día das Letras Galegas.

 Entón nós, estes últimos días estivemos inventando poesías e contando chistes en galego. E o venres 11 de maio recitamos as poesías elexidas diante de todo quinto e sexto. Todas estaban moi bonitas.

 Da nosa clase o primeiro premio foi para Aldara, de segunda quedou Sara e Dalila de terceira.


Despois comezamos a contar os chistes para compartir unhas risas e para escoller os dous mellores que serán contados no acto xeral de celebración das Letras Galegas na escola.

 De quinto nivel resultou gañador o contado por Joel, da nosa clase.

Algúns dos chistes máis graciosos foron os de Sara , Helena, Eduardo...

O ambiente era animado e competitivo porque todos querían gañar e estábanse a contar chistes moi graciosos.


 Deixámosvos aquí os chistes gañadores na nosa clase: os contados por Sara e Joel:



Unha rapaza loira vai a un concurso  e as súas amigas están animándoa.
Entón o xurado pregúntalle:
-¿Canto é un máis un?
E ela  responde:
-Un...Máis un.... ¡¡¡Catro!!!
-Sentímolo moito pero non é correcto.
Di o xurado.
E as amigas gritan:
-¡¡¡"Outra oportunidá", "outra oportunidá!!!

E o xurado dille:
-Veña, vale,  dámosche outra oportunidade. ¿Canto é dous máis dous?
E a rapaza responde:
-Dous... Máis dous... ¡¡¡Seis!!!
-Sentímolo moito pero non é correcto, dille o xurado
E as amigan exclaman:
-¡¡¡"Outra oportunidá, outra oportunidá"!!!
E o xurado respóndelle:
-Vale, a última. ¿Canto é un máis un?
E a rapaza contesta:
-Un máis un... ¡¡¡Dous!!!
-¡¡¡"Outra oportunidá, outra oportunidá"!!!

Isto é unha parroquía que devía moito diñeiro. O tellado da igrexa estaba roto e non tiñan diñeiro nin para arranxalo. E claro, o cura xa estaba farto de mollarse cada vez que chovía. Entón tivo unha idea: ir vendendo todos os santos que tiña no altar.
O primeiro que vendeu foi San Antonio e, para que a xente nos se dera conta de que xa non estaba, substituiuno por unha figura de chocolate do mesmo tamaño.
E unha tarde que facía moito calor, o chocolate derreteuse e a figura desfíxose.

Entón o sacristán entrou na igrexa e, ao ver todo aquilo esparcido polo chan, alá vai el correndo:
-¡¡¡Señor cura, señor cura, San Antoniño caghou na ighrexa e marchou!!!

Joel Moreira Fernández, Eduardo Lores Baamonde, Antón Freira Barcia e Jorge Iglesias Acuña 5º B
VER AQUÍ TODAS AS FOTOS DOS ENSAIOS E DAS ACTUACIÓNS

sábado, 12 de mayo de 2012

Prenderle Fuego A La Lluvia


 Y por fin, después de tantas semanas le prendimos fuego a la lluvia.

Ya hacía  unas semanas  en las que queríamos que saliera el Sol, y la madre naturaleza ha debido escuchar nuestros sueños. ¡Y aquí lo tenemos brillante y radiante de esplendor!

Y os dejamos también la música de Adele: Set Fire To The Rain... ¡Que la disfrutéis!
Isabel Recarey Benito y Sara Mirón Caldas 5º B

domingo, 6 de mayo de 2012

E No Día das Nais...


Nai!
¿Que é unha nai?

Seguramente haberá cousas que non nos deixen facer... Pero é polo noso ben!
 Ao mesmo tempo aínda que non as atendamos, sempre, sempre dirán: Quérote!

Iso é unha nai! A que sempre está ahí!

Sara Mirón Caldas 
5º B 

E na parte musical hoxe deixamos esta canción de ABBA: "Mamma mia"


E tamén: "The Mom Song" de Big Time Rush               PARABÉNS PARA TODAS!!!!!!!!!!!

sábado, 5 de mayo de 2012

Paisaxes Con Mar

A Illa de Arousa
A Illa de Arousa atópase na Ría de Arousa (Rías Baixas). Ten 36 Km de costa e 11 Km de praia. Para chegar a ela hai que atravesar unha ponte de 2 Km de longo ou ir en barco e atracar nun dos seus peiraos, sendo o do Xufre o máis importante. Alí hai moitos barcos pesqueiros e tamén  iates.

O mirador do Santo, que é o punto máis alto, atópase ao norte da Illa e dende alí  pódense contemplar o pobo, o peirao do Xufre e o do Campo, a ponte, Vilanova de Arousa e as bateas que están ó redor da Illa.

Na costa norte atópase o Faro ó que se chega dende hai un ano por un camiño que bordea a Illa dende o Peirao do Xufre ata o Faro. Ten un restaurante e unha terraza exterior dende a que se pode observar un solpor espectacular.

Se se vai paseando dende o Faro ata o Peirao de Campo pola costa oeste da Illa, parte do camiño que bordea a Illa faise sobre un paseo de madeira rodeado de piñeiros. Nesta zona hai moitas rochas con formas caprichosas que os illáns nomearon como Con dos Tres Pés, Con do Fuciño do Porco, Con do Cocodrilo...

A zona Sur da Illa está ocupada polo Parque Natural de Carreirón. Está catalogado como zona de protección para as aves, polas poblacións de garza real, entre outras aves que habitan na Illa. Dentro do parque hai unha lagoa de auga doce e ó lado, un Muiño de Mareas, que está habitado.

Depende de onde sopre o vento podemos ir a unha praia ou a outra. Se fai vento do N. vas á praia da Lameira ou das Margaridas, dende a que se ve ó lonxe O Grove. Para chegar a ela hai que andar entre xuncos  e moitas veces témonos atopado coelliños e lagartixas. Se fai vento do S. á praia da Area Secada ou da Escorregadoira. Os días de marea alta é mellor non ir á praia porque se non móllaseche a toalla, porque non hai area.

Hai praias para todos os gustos. De auga fría, de auga quente, de auga morna... E se queres unha "masaxe" de pedruscos, recomendaríache a praia do Vao que é a primeira que se ve ó entrar na Illa, e que está mirando ó continente. Seguindo pola costa hacia o Sur, despois do Vao está a praia da Camaxe e Camariñas, onde había pantanos e por iso hoxe, cando empeza a porse o sol, pícanche os mosquitos que aparecen de repente en grandes grupos.

Cando estamos na praia,  rara é a vez que non vemos pasar unha dorna ou outro barco tradicional, coas súas velas brancas ondeando ao vento. Outras embarcacións percorren as súas augas para practicar o esquí acuático, submarinismo, a pesca o piragüismo ou simplemente para gozar das praias, do sol e do mar.
Aldara Fernández Fdez 5º B    

A Praia Pragueira
A miña praia preferida  é a Pragueira  porque vou alí dende que era pequechiño. No inverno está deserta, pero ao chegar o bo tempo énchese de xente como tódalas demais. É unha praia longa con moitas rochas. Cando baixa a marea dedícome a coller caranguexos, peixes pequenos, camaróns... 
Pero nunca lles fago dano, sempre os volvo deixar no seu sitio. 
Hai veces que a auga está conxelada e outros días está morne. A min gústame que estea temperada pero cando está fría é divertido porque cando vou camiñando co meu pai pola orilla, el colle auga sen que me dea conta e bótama por enriba.
Nesta praia sempre me sinto moi a gusto. É a miña praia!
Antón Freire Barcia 5º B

A praia Lapamán
Cando estou alí, vexo unha paisaxe con todo tipo de elementos como bateas, mexillóns, gaivotas, illas, etc. Se estou alí sinto e escoito a brisa do mar. Cando estou só non quero xogar coa area nin ir coller cangrexos nas rochas. 

Algunhas veces apetéceme ir ás dunas pero meus pais non me deixan pisalas porque se non  desfanse. Ás veces atopo nenos e xogo con eles aínda que non sexan meus amigos.
Estou esperando ao verán para ir outra vez á praia Lapamán e xogar cos meus amigos.
Nicolás Regueira Piquenque 5º B

A Praia Das Catedrais
A praia das Catedrais caracterízase polos arcos que teñen as rochas que nela hai e polas covas. Encóntrase en Ribadeo. A praia das catedrais só se pode ver con marea baixa. 

Cando fun cos meus pais bañámonos na praia e tamén paseamos polas covas. Cando paseabamos por unha atopabamos outra. Chámase Praia das Catedrais polas ondulacións e ocos feitos pola forza da auga do mar que teñen as rochas. Gustoume moito o lugar e recoméndollea a todo o mundo.
Anxo Vidal García 5º B

A Praia Dos Xigantes
Sitúase en Santiago del Teide, dentro da illa de Tenerife.
Ten a area moi negra . Ó fondo átopase un acantilado xigante de 300 m de altura que se chama Acantilado de los Gigantes. En vez de gaivotas por alí voan pombas. Ten un un poboado mariñeiro e un porto deportivo onde hai todo tipo de embarcacións.

Podes coller unha gamela para facer fotografías no fondo do mar e tamén podes ver os fondos mariñeiros nun Catamarán.
Hai un montón de rochas con moitos mexillóns.
Helena Pascual Tajes 5ºB